Dat de Belgische klassieke muziekscène niet kinderachtig is, dat bewijst ook deze cd met strijkkwartetten van Joseph Haydn. Niets klinkt gekunsteld, alles ademt en blijft verrassen. Dat geen enkele passage opdringerig overkomt bewijst mede het vakmanschap van dit viertal. Door de inzet van een authentiek instrumentarium, zijn de interpretaties leniger en hechter dan van menig moderner uitgeruste strijkerformatie.

De Leeuwarder Courant, Oktober 2008

Koortsachtige en rijke opname, die deze werken doet klinken alsof ze gisteren geschreven zijn, dankzij het gepassioneerd gebruik van het historische instrumentarium. Er is geen twijfel over mogelijk: dit kwartet verlegt de lat op het gebied van Haydn opnames op oude instrumenten. De CD is prachtig uitgevoerd, ook dankzij het fotowerk van de belgische fotografe Sara Claes, geïnspireerd op licht en kleurschakeringen van achttiende eeuwse portretten.

Gramophone magazine, April 2010

Het is vooral ook opus 103 dat deze plaat een 'must' maakt voor liefhebbers van Haydn. Het kwartet neemt het openings andante grazioso bijna als een allegro en de kleurrijke historische darmsnaren graven diep. Ik heb altijd het gevoel gehad dat Beethoven evenveel invloed op Haydn heeft gehad als andersom (ondanks hun persoonlijke relatieproblemen), en deze opname bevestigt dat gevoel. Het snelle tempo lijkt mij precies het juiste, zodat andere opnames (Smithson, Buchberger, Lindsay) lusteloos en slapjes lijken. Het menuet is ook sneller dan ik ooit hoorde, en des te sterker daardoor. In deze twee delen, geschreven op het zelfde moment als Beethoven's tweede symfonie, horen we Haydn op zijn best.

FANFARE: James H. North

Een stuk muziek als het klarinetkwintet van Mozart is enig in zijn soort, maar je hebt er een volmaakte uitvoering voor nodig om het in al zijn luister te horen. Deze nieuwe opname met Nicola Boud en het Edding Quartet heeft alles. Ze spelen op authentieke instrumenten, de bassetklarinet werd gereconstrueerd naar een afbeelding van die van Anton Stadler, vriend van Mozart aan wie het kwintet is opgedragen. Het eerste deel is betoverend, het grote opneningsthema klinkt bevlogen, de blend van de instrumenten is perfect en de klank van de klarinet is prachtig, mals en gepolijst. Het langzame deel is een rivier van honing, diep en zacht-smeltend. En niet te langzaam. Het menuet is niet haastig, en heeft een haast schubertiaansz swing. Het klarinetloze trio in mineur heeft juist dat beetje schrijnende. Van de finale zou je willen dat het nooit ophield. Alle partijen beschikken over een uitstekende stuwkracht, zonder ooit te snel te worden. Luister niet naar het kwartet in d klein, KV 421, als je in een zonnig humeur wilt blijven. Het gooit je in een zee van zieleleed. Maar als je je al in die zee bevindt dan zal het je medeleven en troost bieden. De uitvoering is emotioneel, het heeft alle kracht en verve die je je maar wensen kunt. Tegelijkertijd is niets overdreven, veel wordt gezegd met omfloerste stem. De klank van de historische instrumenten geeft de muziek een donkerder schakering, Mozart's genie komt tot volle bloei. Met aandacht voor het kleinste detail, zonder ooit de grote structuur uit het oog te verliezen, hield dit kwartet me op het puntje van mijn stoel, van de romantische golven van het eerste deel, via het woeste landschap van het andante en het hardvochtige menuet, tot de dansante wanhoop van de finale. De uitvoerders begrijpen de ware geest van beide stukken. Het evenwicht in de dualiteit van vreugde en droefheid, zo belangrijk in Mozart, ze weten het over te brengen! Deze twee meesterwerken krijgen iets zeer persoonlijks, deze uitvoering speelt nog dagen door je hoofd na de eerste beluistering. Ik ga niet vergelijken met andere opnames, deze geeft alles op de mooist voorstelbare manier.

Oleg Ledeniov, musicweb-international